Διαβάσαμε στην Athens Voice για τον κ. Γιώργο Τέλλο, «τον άνθρωπο πίσω από τα μαγικά φώτα (Magic Lights) στο Πεδίον του Άρεως»
Ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό άρθρο, που εμείς διαβάσαμε και ανάμεσα στις γραμμές.
O καλλιτέχνης αναφέρει ότι την άνοιξη του ανατέθηκε να φωτίσει το «Χριστουγεννιάτικο Χωριό Protergia».
Στο άρθρο μιλά για μια «ολοκληρωμένη εικαστική ιδέα» βασισμένη αποκλειστικά στο φως, που «εντάσσεται αρμονικά» στο πάρκο, μια πρόκληση, γιατί «σ’ έναν τόσο μεγάλο δημόσιο χώρο αυτό δεν είναι απλό».
Συμφωνούμε πως απλό δεν είναι, και όμως πέτυχε αποτέλεσμα όντως φαντασμαγορικό. Μπράβο!
Ο κ. Τέλλος είναι καταξιωμένος καλλιτέχνης με σημαντικά μεγάλα έργα και διεθνή καριέρα, Τον τιμούμε ως καλλιτέχνη και για αυτό επιθυμούμε να του θέσουμε υπ΄όψη παραμέτρους που ως φαίνεται ούτε του δόθηκαν, ούτε ο ίδιος έτυχε να βρει στη φάση του σχεδιασμού.
Το Πεδίο του Άρεως, και κάθε πάρκο, σύμφωνα με το νόμο, είναι δασικός χώρος σε αστικό περιβάλλον και για αυτό επιτρέπονται ήπιες δραστηριότητες. Παρότι ο νόμος δεν ορίζει τι είναι ήπιο, εκτιμούμε πως τα άκρα είναι ευχερώς ευδιάκριτα, από το καθόλου μέχρι την υπερβολή υπάρχει πάντα η μέση οδός.
Δεν θα σταθούμε όμως μόνο στο νόμο. Οι επισκέπτες του Χριστουγεννιάτικου χωριού προφανώς έρχονται τη γιορτινή περίοδο. Στο πάρκο όμως έρχονται τακτικά, όλο το χρόνο, πλήθος επισκέπτες που αποζητούν ηρεμία στη φύση μέσα σε μια πόλη που κυριαρχεί το τσιμέντο και σπανίζει η φύση.
Εκτός από επισκέπτες ανθρώπους, το πάρκο φιλοξενεί μόνιμους και ευκαιριακούς επισκέπτες από το ζωικό βασίλειο. Ενδημικά, επιδημητικά και μεταναστευτικά πουλιά φωλιάζουν, είτε μόνιμα, είτε μεταναστεύουν και περνούν εδώ το χειμώνα ή το καλοκαίρι ή είναι διερχόμενα και κάνουν στάση ολιγοήμερη.
Εκτός από φυτά και πουλιά, στο πάρκο έχει από όλα τα είδη της φύσης: έντομα, ερπετά, ασπόνδυλα, μικρά θηλαστικά, μανιτάρια, βρύα. Και όλα λειτουργούν σε μια ενότητα, που κάθε ένα χρειάζεται το άλλο όχι μόνο για ζωή αλλά και ευζωία.
Για αυτό η άγρια ζωή χρησιμοποιείται ως δείκτης υγείας ενός πάρκου και σε γνωστά μεγάλα πάρκα όπως Central Park Νέας Υόρκης, Hyde Λονδίνου και Boulogne Παρισιού, αναφέρονται εμπεριστατωμένα στην φροντίδα της βιοποικιλότητας.
Στο Πεδίο του Άρεως η διακόσμηση τέμνει το πάρκο σταυροειδώς δημιουργώντας στην ουσία εκτεταμένη όχληση τόσο σε τακτικούς επισκέπτες όσο και σε μη αστικοποιημένη ορνιθοπανίδα (όπως τα περιστέρια, σπουργίτια κ.α.)
Στο πάρκο έχουν καταγραφεί παραπάνω από πενήντα είδη, σχεδόν τόσα όσο στο Hyde Park. Τα περισσότερα δεν έχουν προσαρμοστεί στην πόλη και στις γιορτές μετακομίζουν μάλλον στα γύρο βουνά, και δεν ξανάρχονται.
Η δημοσιογράφος Ελένη Βαρδάκη χαρακτηρίζει το φωτισμό ως sci-fi και συμφωνούμε πως είναι διασκεδαστικό και ευφάνταστο. Όμως η ίδια γράφει πως θυμίζει rave-party. Είναι άραγε ήπιο ένα rave-party; Εμείς νομίζουμε ξεκάθαρα πως ένα rave party δεν είναι ήπιο. Δεν είναι ήπιο να στοχεύουμε με έντονα φώτα και λέιζερ το περιβάλλον σε έκταση, ένταση και διάρκεια πολλών εβδομάδων. Πόσο λιγότερο εντυπωσιακό θα ήταν το πάρκο αν κρατούσαμε το sci-fi και αφήναμε το rave party;
Πόσο λιγότερο όμορφο θα ήταν το θέαμα, αν η έκταση και διάρκεια ήταν μικρότερα; Δηλαδή, αντί το χωριό να κρατά σχεδόν δυο μήνες, τι θα χανόταν αν κρατούσε λίγες εβδομάδες; Άλλωστε, οι επισκέπτες του χωριού πυκνώνουν γύρο από τις γιορτινές ημέρες.
Ίσως οι διοργανωτές όφειλαν να μετρούν την επισκεψιμότητα – τα μέσα υπάρχουν- και να πράξουν ανάλογα. Πρόσθετα, ήπιες δράσεις θα είχαν σημαντική οικονομία έναντι του σχεδόν εκατομμυρίου ευρώ που δαπανάται ετήσια για το χωριό.
Το σεβασμό στο χώρο επιθυμούμε, χωρίς να μειωθεί η χαρά των γιορτών, ούτε να περιοριστεί η καλλιτεχνική δημιουργία. Για αυτό προτείνουμε σε επόμενα έργα να συνεξετάζονται οι ιδιαιτερότητες του χώρου, όπως αυτές του πάρκου. Ετσι, η ολοκληρωμένη εικαστική ιδέα θα εντάσσεται πράγματι αρμονικά στο πάρκο, σεβόμενη όχι μόνο φυτά και ανθρώπους, αλλά το σύνολο της φύσης μέσα σε αυτό. Διαφορετικός είναι ο σχεδιασμός για μια πλατεία ή ένα κτήριο και διαφορετικά σε πάρκο.
Την κα Βαρδάκη που πήρε τη συνέντευξη υποθέτουμε πως συνεπήρε το οπωσδήποτε φαντασμαγορικό έργο του κ. Τέλλου. Ίσως για αυτό δεν αναρωτήθηκε, ούτε ερώτησε, για τα χαρακτηριστικά του χώρου. Ίσως μια ολοκληρωμένη δημοσιογραφική ματιά θα είχε ασχοληθεί όλες τις πλευρές, εκφράζοντας ελεύθερα οποιαδήποτε άποψη κρίνει. Όπως όμως ο νόμος προστατεύει την ευχέρεια της άποψης, προστατεύει το πάρκο με ήπιες δραστηριότητες, ώστε να ζει και να προσφέρει διαχρονικά τη χαρά της φύσης στην ασφυκτική μας πόλη.
Εκτιμούμε ακόμα πως η METLEN, από τις σπουδαιότερες επιχειρήσεις της χώρας, με προβεβλημένο ενδιαφέρον για το περιβάλλον και την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (Ε.Κ.Ε.), με στόχο την υπεύθυνη επιχειρηματικότητα, την ελαχιστοποίηση του Περιβαλλοντικού αποτυπώματος, και αύξηση της Κοινωνικής της επίδρασης και προσφοράς, θα είχε συμπεριλάβει στις δραστηριότητες marketing τις παραπάνω έννοιες, δηλαδή την εύλογη ανάγκη για ήπιες δράσεις στο Πεδίο του Άρεως, ως χώρου φύσης και άγριας ζωής, όπως άλλωστε προβλέπουν οι θεσμοί.
Θετικές είναι οι χορηγίες και σεβαστή η προβολή των χορηγών, όσο όμως πρυτανεύει το μέτρο.
Τέλος, η Περιφέρεια Αττικής, ως αρμόδια για τη διαχείριση του πάρκου, θα περιμέναμε να έχει τις σχετικές ευαισθησίες. Και εξηγούμαστε, γιατί συχνά παρεξηγούμαστε, πως η φροντίδα για τη φύση, τόσο σημαντική για την πόλη, δεν βρίσκεται στα άκρα. Δεν είναι επιλογή ανάμεσα στο σκοτάδι και το εκτυφλωτικό φως, αλλά κοινή λογική για ήπιες δράσεις. Το γράφει ο νόμος και μάλλον κοστίζει λιγότερο, βοηθώντας να καλυφθούν σημαντικές ανάγκες στο πάρκο, όπως η καλύτερη περιποίηση του πρασίνου, ιδιαίτερα στην περίμετρο του Πάρκου όσο και η βελτίωση της φύλαξης .
ΥΓ. Ζητήσαμε από το συμπαθές περιοδικό Athens Voice να δημοσιεύσει τον αντίλογό μας. Δεν βρήκαμε ανταπόκριση.